dinsdag 7 februari 2017

Alles gaat goed, Madame de la Marquise. Misraki






























Ik draai Ray Ventura nog geregeld. 70 jaar oud, maar nog best genietbaar.






Er zijn honderden vertalingen of adaptaties van dit wereldbekende lied gemaakt. Hier is een Nederlandse vertaling uit de jaren 60. 






Geen plagiaat, maar duidelijk geïnspireerd door Misraki, een liedje geschreven door Peter Koelewijn voor zijn toenmalige kennis Mike Verdrengh.  Hier wordt het "Madame de Baronesse".





De originele "Marquise" met Ray Ventura en zijn orkest.
Tout va très bien, Madame de la Marquise     Klik op de tekst. 

maandag 6 februari 2017

De bioscopen uit mijn jeugd

Dit blogje vermeldt  voornamelijk enkele herinneringen aan de Leuvense bioscopen uit  mijn jeugd, in de jaren 50 en 60. Zoek dus niet naar een uitgebreide geschiedenis van de Leuvense cinema's. Daar bestaan enkele goede werkjes over, die ik geraadpleegd heb en waaruit ik ook enkele details  heb gehaald. Zie bronvermelding onderaan.


Dit zijn enkele herinneringen ter eigen voldoening en als u ze leuk vindt, des te beter.
Mijn herinneringen uit de jaren 50 tot 80 en enkele notities van wat vooraf ging.










Dit was mijn huisbioscoop








De Lovanium in de Vaartstraat.


De enige cinema in Leuven waar men zeker van was dat de films ook voor kinderen geschikt waren.
Ik woonde er 100 meter vandaan, in de Vanderkelenstraat nr 8 en heb in mijn jeugd deze instelling dan ook dikwijls bezocht.
Je kon er doorlopend films bekijken tussen 13 uur tot ongeveer  23 uur. Een zekere periode ging men er al draaien vanaf 12 uur 's middags. Ik zal niet de enige zijn, die daar en halve dag heeft doorgebracht, en nieuws, hoofdfilms en bijfilms, inclusief de reclame, twee tot drie keer heb gezien; Je moest toch maar eenmaal betalen.


Ik heb een paar keer rijen zien staan, van aan de kassa,  voorbij onze deur,  tot aan de hoek van de Bondgenotenlaan. Vooral de "Tien Geboden" van Cecile B. De Mille in 55 was een enorm succes. Ooit werd er de première van een Vlaamse Film van Jef Bruyninckx met Charel Janssens voorgesteld en de voornaamste medewerkers en acteurs  werden met luxewagen naar de Lovanium gebracht. Toen stond er ook een grote massa langs de straat.

Lovanium had gedurende lange tijd het monopolie op de Walt- Disneyfilms. Ik zag er Assepoester, Sneeuwwitje, the three Cabaleros,  Alice in Wonderland, Peter Pan, Dumbo en nog wel enkele. Zij gaven ook matinees met tekenfilms van Tom en Jerry.








                                          coll. J. Phillipaert



De Duitse films, met o.a. "De familie Trapp" en "Eeuwig zingen de bossen," lokten volle zalen en zeker niet te vergeten de musicals met Conny Froboes, Peter Alexander, Peter Kraus, Rex Gildo, Vico Torriani e.a. De voorstelling van een van deze films, gepaard met het bezoek van het toen Duits tieneridooltje Conny Froboess was een overweldigend succes.








Lang voor "The Sound of Music" waren de Duitse films "De familie Trapp, l en 2" zeer populair.
Ze konden helemaal niet optornen tegen de Hollywoodversie uit de jaren 60, maar ze waren tenminste veel waarheidsgetrouwer en met  bekende heimatliedjes uit die tijd.



   Ruth Leuwerik speelde de rol van Barones Von Trapp.





De kerk stond zeer wantrouwig tegenover het medium film en daarom maakten ze zelfs films of richten ze zalen in waar alle publiek en alle leeftijden terecht konden.
Ciné Lovanium werd gebouwd in 1930, achter de zaal van het Verbond van Christelijke werken van Pater Valerius Claes, de bekende "Pooter Kloos"  en was na de Alhambra (1939 omgedoopt tot  ABC) in de Vital Decosterstraat, hoek Rijschoolstraat, de tweede grootste van Leuven op dat ogenblik. Zij stonden onder toezicht van paters Dewit en Peters en later de leek Jules Coyeres.
Tijdens de oorlog was de zaal gesloten maar na de bevrijding van Leuven in 44 werd  hij heropend.








                                         (ef)





Dit is de dame, die jarenlang in de Lovanium werkte als cassière, ouvreuse en ook voor het onderhoud. Met dank aan zoon Jean Everaerts.


Jean vertelt :

mijn mama werkte daar reeds vóór ik geboren was , toen ik er kwam is ze gestopt maar in de jaren 60 is ze noodgedwongen terug een centje gaan verdienen en werd ze met open armen weerom ontvangen, De kassa bevond zich in het midden van de lange inkomgang en werd later verplaatst tot tegen de straat , één keer kwam ze razend thuis , toen hadden studenten een pak bloem in de kassa binnen gegooid , maar het was wel een leuke tijd voor mij, elke woensdagnamiddag mocht ik gratis naar de film , vooral de Duitse muzikale films heb ik allemaal gezien dat waren de Elan films , later kreeg de Lovanium het alleenrecht om alle nieuwe films van Walt Disney te vertonen , wat ook hoogvliegers waren ; Sissy , Het geslacht Bjørndal en Eeuwig zingen de bossen , zeker ook , Doctor Zhivago , ook alle films van Hitchcock kwamen eerst in de Lovanium .
Tijdens de Pauze werd er rond gegaan met Choco Mio , Alsap en ijs-pralines , mijn moeder kloeg vaak over de zware mand welke ze moesten rondsleuren aan de arm
Tof die herinneringen. Die ga ik gebruiken...tnx


De kassa was achteraan in de gang links. In 1955 heeft ze een tijdje aan de straatkant gestaan, maar is erna terug verhuisd.
Een herhaling van "Love Story" dat reeds een paar jaar tevorein in de Rex had gedraaid, voltooide het bestaan van Ciné Lovanium op 21 april 1950. *
De zaal werd afgebroken in de jaren 80 voor de uitbreiding van het Justitiepaleis. Ik stond erbij , keek ernaar en  had geen fototoestel bij me, iets waar ik mezelf nu nog zou kunnen schoppen.
* Bron : 750 jaar Leuvense parochies van Uytterhoeven,, blz. 143




Cine Forum in de Bondgenotenlaan




Het rechterstuk is overgebleven tot nu (2015)

Films die in première gingen in de Rex, die zijn deuren opende in 1956, kon je na enkele tijd nogmaals in de Forum gaan bekijken. Ook b-films en films voor een selecter publiek kwamen er gemakkelijker aan bod. 




De brand in de Forum in de jaren 80. De bioscoop was toen al gesloten.





Foto jaren 70
Fotograaf onbekend




In het begin van de eeuw.


De eerste films werden gedraaid op kermissen , in tenten. Pas later gebeurde dit in zalen.
In 1910 waren vooral de pastoors en de kerk beducht voor de "verderfelijke invloed", die flms zou kunnen hebben op een jeugdig publiek, en er was de angst voor weinig controle. Dus stichtten ze hun eigen cinema's.
Er bestond een "Cinema Royal" in de Boogaardenstraat, tegenover de huidige Sint-Jozefskerk, maar die brandde uit in 1913
Pastoor Vertommen richtte de eerste zaal Patria in de Bogaardenstraat nrs 70 en 72 op, op 5 februari 1913, een zaal met 200 plaatsen waar hij zelfs "Quo Vadis" programmeerde. De zaal is verdwenen tijdens de eerste wereldoorlog.



De Beriot,  Alhambra, later ABC in de Vital-Decosterstraat



Wij kenden de ciné ABC onder die naam maar de oudere generatie, zoals mijn ouders spraken altijd over de Alhambra, niet alleen als bioscoop maar ook als evenementenzaal en zelfs danszaal. Deze zaal heeft een lange traditie en geschiedenis. 










  • De Bergère of Herderin in de Tiensestraat









Een van de  oude bioscopen was de Bergère in de Tiensestraat. Ik heb hem niet gekend, want ik ben tijdens de oorlog geboren en toen is hij verdwenen.
Oorspronkelijk een café  "De Herderin" werd hij in 1913 gebruikt als bioscoop  Hij was de eerste die een Vlaamse klankfilm draaide in 1929, met min of meer gesyncroniseerde platendraaier, 78 toeren ernaast. Dit systeem was nog lang te bekijken aan de kust, waar sommige caféhuizen films draaiden om hun publiek te amuzeren. Ik zal nooit vergeten dat ik er jaren een bezig gezien heb op de dijk te Koksijde. Het intrigeerde mij enorm.
Deze eerste klankfilm was "De familie Klepkens" en hij was eer populair. De uitdrukking wordt nog steeds gebruikt. En het stuk wordt nog steeds gespeeld. Zelfs nog maar enkele jaren geleden in Gent.


Affiche uit 1934. (stadsarchief Leuven)












Later was in het gebouw o.a. Acco gevestigd.






9319 artisten ??? Amaai, wat veel..... ;-)






Ciné Eden






































Als wij van het station kwamen passeerden wij de nooduitgang van de Eden, waar ze op de deur aan de buitenkant een soort vitrine  hadden gemaakt met de affiches en prentjes van de aangekondigde  films van de Eden en de Monty, die door dezelfde eigenaar uitgebaat werd. Honderden keren heb ik voor die ruit gestaan....Natuurlijk gingen we eerst aan de Eden zelf kijken en dan het hoekje om, naar het centrum.










Honderden keren heb ik voor dit raampje gestaan, met grote belangstelling staren naar de prentjes van de nieuwste films. Daar heb ik tenminste iets geleerd. Ik heb daar voor de eerste keer de naam "Shakespeare" gelezen, want zij draaiden zijn "Hamlet". Hier kwam de school wel wat te kort.
Reconstructie... zelfde plaats, ondertussen nooduitgang van de vroegere Eden, het Depot.





De Monty in de Diestsestraat



In 1924 was hier het "Achturenhuis" en werden er films geprojecteerd in deze zaal, die ook als danzaal dienst deed.  Tussen 30 en 35 heette de zaal "Victoria" en in 1939 herdoopt tot Cine City.
In 45 veranderde deze zaal, die een 500-tal plaatsen had van eigenaar en kreeg de naam "Monty", ter herinnering aan generaal Montgomery.









1950 :Een processie passeert richting station. Achteraan ciné Monty.

Met dank aan Nadine die hier samen met haar moeder Lily Stroobants -Van Uffelen opstaat. Zij hadden hun kledingszaak "Livonne" net over de bioscoop. 
















Qua toegangsprijs was de Monty goedkoper dan de Eden. Ik heb bijna altijd geweten dat zij nooit premières gaven, en dat ze gewoonlijk iets of wat oudere films draaiden ofwel films, die niet zozeer op het grote publiek gericht waren. Tussen Franse meesterwerken, gewoonlijk door de katholieke filmliga afgekeurd, en  ook wel eens een of andere zeer softe zedencomedie, die vermeld stond als "te mijden". Porno is er ,net zomin als in de Luxor ooit vertoond. Daar moest het publiek voor naar Brussel trekken.
 De film die mij altijd bijgebleven is was de eerste met Elvis Presley, "Love me tender", die ik stiekem op een zondagnamiddag in 57 ben gaan kijken i.p.v. te studeren voor het Engels examen op maandag.
Sommige jonge gastjes zonder zakgeld, wachtten aan de ingang het begin van de film af. Dan werd de caissière onoplettend en konden zij ongemerkt en gebukt de kassa voorbijsluipen en zich in de zaal planten. Zelf heb ik dat nooit gedurfd. 10 frank kostte een ticket in die tijd.




In de jaren 50 en 60 werd deze bioscoop ook door de uitbater van de Eden opengehouden.
Ciné Monty stopte in 1973 (volgens een andere bron in 75).
Na heel lang "Lumen", een luchterwinkel geweest te zijn, is het nu een sportzaal.







De 3D- of reliëffilms, zoals wij die in de tijd noemden maakten een enorme indruk op mij. Een van de eerste die ik in de Monty zag, met rood-blauw brilletje : De man van het wassen-beeldenmuseum.
De affiche vond ik terug op de tentoonstelling over de Leuvense bioscopen in het Entrepot aan het kanaal. (selfie :-) )






Deze zag ik daar in de jaren 60, helaas zonder 3D-brilletje.




Mijn kennismaking met 3D dateert uit deze tijd. Dank U, "De Post".



Ciné Luxor aan Parkpoort










eigen foto

Waar ooit Ciné Palace (Parkstraat 246) gevestigd was, staat nu een garage. Deze foto dateert van de jaren 70 en de bioscoop bestond 1964, nadat hij na de oorlog opnieuw geopend werd onder de naam Luxor.

Hij werd opgericht door een zekere Boulanger in 1902 en heeft een bewogen geschiedenis achter de rug vanwege de grote concurrentie in het begin van vorige eeuw. . Gesloten tijdens de tweede wereldoorlog werd hij hernieuwd en wilde de nieuwe uitbater, Martin Pardon er kwaliteitsfilmwerk laten zien en  niet de populaire films die in al de andere zalen draaiden en bestemd waren voor de massa. 








In de jaren 50 begon hij echter de concurrentie niet meer aan te kunnen en zeker na de aankomst van de Rex in de Bondgenotenlaan in 56, werd hij verplicht bij de andere films  ook b-films te programmeren, met zeer suggestieve titels. De Luxor stond toen bekend als de "vuile " cinema en zelfs de paters van de colleges gingen er soms surveilleren om te kijken of er geen leerlingen naar de prentjes gingen kijken. 


                                                              Eind jaren 40






Hetzelfde lot was ook beschoren voor de Monty (+1975), de Forum (+1980) en de Rex die in 86 zijn deuren moest sluiten. De Lovanium overleefde tot 1986.







Ciné Casino





Nog voor de eerste wereldoorlog had je op Karlisse" (Volksplaats 30), nu achteringang van de Valk,  een bioscoop, "Casino" genaamd. Hij werd opgericht in 1909 maar brandde uit in 1914. Maar  een bioscoop in de Diestsestraat, werd ingericht in 1910, "Casino d'Allemagne", die later  om zeer begrijpelijke redenen zijn naam inkortte tot "Casino"
 Deze Casino heb ik nog gekend... een zeer smal zaaltje. Hij verdween in 1955 omwillen van veiligheidsmaatregelen. Men had toen net de zware bioscoopbrand van Sclessin gekend.   Op deze plaats in nu de speelgoedwinkel van "Bart Smith" gevestigd. En de nooduitgang was in de Sint-Maartensstraat.






































Google earth











                            Ciné Scala                                          




Onlangs vond ik dit ...maar wegens de oorlog is dat project waarschijnlijk afgesprongen. 



Ik herinner mij wel dat bij de familie Rega, op de Tervuursestraat projectoren stonden en een reeks 35mm-spoelen. Ik was in de jaren 50 goed bevriend met de kinderen Johny (+) Jackie en Robert, die met mij in het knapenkoor van de Cesarsberg zongen. Ik ben er verschillende keren thuis geweest. Vader was ook een uitvinder.

Zijn bioscoop bevond zich op de Tervuursesteenweg 65 B en werd uitgebaat door Rega-De Prins.
Hij ging van start in 1939, bevatte 211 zitplaatsen en bleef tijdens de oorlog open. De toegangsprijzen waren 1 tot 3 frank.

Toen ik bij de Rega's thuiskwam, woonden ze in de Tervuursestraat, waar nog een deel van het materiaal stond. Ik heb  ooit van vader nog stukken 35mm-film losgekregen.






Dit zijn de kinderen van Rega : links onderaan : Robert (Bob), Jacky en achteraan Johnny (1941-1912(?) uit een film over "Leuven verkeersvrij"




Bioscopen in de jaren 60. De ABC ( tot 1937 Alhambra) is gesloten in het begin van deze decade.




















De Vita was een zaaltje van de paters die als bioscoop werd ingericht in het begin van de jaren 60.
In 68 was hij er nog steeds maar hij zou later plaats maken voor Studio 2 van Rastelli.








Bronnen :  Arca Lovaniensis jaarboek 1979 uitgegeven door de Vrienden Stedelijk Museum Leuven "De komst en vestiging van de kinematografie te Leuven , 1895-1915 blz 257 tot 408

Cahier 9 Cinema Leuven Een studie nar de Belgische Filmaffiche aan de hand van de collectie van het Leuvense Stadsarchief.

Passe - Partout   en Journal des Petites Affiches
     Stadsarchief Leuven

Weekblad  " De Post"

Jean Everaerts voor de foto's van zijn moeder, die de Lovanium openhield in de jaren 50 en 60